Een kast vol boeken – een hoofd vol verhalen en goede voornemens....

Daarmee moet het toch mogelijk zijn een stuk voor het NON blog te schrijven, dacht ik en meldde mij weken geleden aan.
Nu het zover is , tja, ga ik toch even achter mijn oren krabben en heb lichte twijfels over mijn besluit.
Mezelf goed toespreken wil weleens helpen, in dit geval lukt het matig. Nachtje slapen dan – nou neen, het werden er twee, drie –
Kom op – let’s do it!
en zo ging het maar door.

Tot er een vriendin op bezoek kwam, voor mijn boekenkast ging staan en wat boeken koos die ze wilde lenen. Zij vond dat er nogal wat stond en wees enkele aan die zij een keer in de tuin zittend van de zon genietend in de zomer bij mij wil gaan lezen.
Ik kreeg zelfs een opdracht om 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood over de 2 verschillende liefdesbenamingen te lezen en deze dan samen te bespreken. Ik ging dus na haar vertrek zitten en heb op blz. 63 over de slimme Grieken gelezen, over de liefde en het onderscheid tussen Eros en Agape.


Eros – allesverterend, wanhopig verlangen naar de geliefde, die als ‚anders’, mysterieus en ongrijpbaar gezien wordt. De diepte van de liefde wordt afgemeten aan de intensiteit van de geobserdeerdheid met de geliefde. Er is weinig tijd of aandacht voor andere interessen of bezigheden, omdat er zoveel energie gestoken wordt in de herinnering aan vorige ontmoetingen of fantasiën over een komend weerzien. Er moeten vaak grote hindernissen overwonnen worden en op die manier is er een element van lijden in ware liefde. Nog een aanwijzing voor de diepte van de liefde is de bereidheid om ter wille van de relatie pijn en ontberingen te verduren. Gevoelens van opwinding, vervoering, angst, spanning, geheimzinnigheid, verlangen en dramatiek zijn met deze ware liefde verbonden.


Agape: echte liefde is een diepgevoelde verbondenheid tussen twee mensen die veel om elkaar geven en die daar een hoge mate van betrokkenheid bij hebben. Deze mensen delen veel fundamentele waarden, interessen en doelstellingen, en verdragen in goede harmonie de punten waarop zij van elkaar verschillen. De diepte van hun liefde wordt afgemeten aan hun wederzijds vertrouwen en het respect dat zij voor elkaar voelen. Hun relatie laat elk van hen ruimte om zich in de wereld expressiever, creatiever en productiever op te stellen. Zij beleven veel vreugde aan gezamenlijk gedeelde ervaringen uit zowel het heden als verleden en ook aan die welke hun nog te wachten staan. Elk van hen ziet de ander als zijn of haar dierbaarste en meest geliefde vriend. Nog een maatstaf voor de diepte van hun liefde is de bereidheid om in alle eerlijkheid naar zichzelf te kijken ter wille van de groei van de relatie en de verdieping van de intimiteit. Met echte liefde worden gevoelens van sereniteit, zekerheid, toewijding, kamaraadschap, wederzijdse steun en troost geassocieerd.

Uiteraard is dit maar een deel, in het boek wordt een link gelegd naar het leven vandaag de dag.De maatschappij waarin wij leven en de alomtegenwoordige media die ons bewustzijn bespelen halen deze twee soorten liefde steeds door elkaar.
Op talloze manieren wordt ons beloofd dat een hartstochtelijke relatie (eros) ons voldoening en diepe bevrediging (agape) zal brengen. Men impliceert feitelijk dat wanneer de passie maar groot genoeg is, het wel goed zit.
Hier gaat het dan over de liefde maar het is op elk gebied van het leven wel een spanningsveld te vinden, definities die de één zo en de ander anders hanteert.
Het zet mij wel aan het denken, heb nu zin om het opnieuw te lezen en met ‚de aanstichtster’ van gedachten te wisselen. (mocht je het na het lezen van deze blog willen lenen of erover willen praten - laat maar weten)

Enthousiaste groet,
Gerda Bross
To connect people
06-45470040

Foutje bedankt!

Ik bedoel natuurlijk Chauvinistisch!

Hans Jongmans

Voorjaar in NL, wat wil je nog meer?!

Vandaag onze caravan neergezet op Camping Geversduin in Castricum. We hebben voor het eerst een half seizoensplaats en hopen veel van de komende weekenden daar door te brengen. We hadden direct een vakantiegevoel; het buiten zijn, de vogels die fluiten, de rust.

Er komt een mooie lente en een warme zomer aan is mij gisteren beloofd. Er komen van de zomer zelfs dagen met waarden boven de 38 graden Celsius. Een collega van mij kent een ‘mannetje’ die dit soort dingen altijd heel goed kan voorspellen. Hij heeft ook de afgelopen strenge winter voorspeld en gaf ook te kennen dat er geen Elfstedentocht zou komen. Nou, dat heeft hij in ieder geval goed gehad!

Ik geloof altijd graag in dit soort voorspellingen. Zeker als het voorspellingen zijn die in mijn straatje passen, anders vind ik het maar zweverige onzin. Maar dit past goed in mijn straatje en dus geloof ik erin. Je mag me er aan houden en mij de schuld geven als het onverhoopt toch een slechte zomer wordt. Dan speel ik het weer door naar het mannetje van mijn collega.

Wat hebben we toch een geluk in Nederland dat we zo’n duidelijke overgang hebben van de seizoenen. We klagen wel over de regen in de herfst en de vele sneeuw die we van de winter hebben gehad, maar kijk ons toch eens genieten van de ontluikende knoppen aan de bomen en de zon die zijn best doet om door de wolken heen te breken. Naar mijn idee zouden we er veel minder van genieten als we altijd maar hetzelfde weer zouden hebben. Altijd maar een blauwe lucht, altijd maar zon. Lijkt me zo saai. Nog maar niet te denken aan altijd maar sneeuw en kou. Brrrr! Nee, juist de afwisseling maakt dat we van ieder jaargetijde bewust genieten.

Maar de lente vind ik het mooist. Dieren die beginnen te nestellen, de mensen worden vrolijker. We vieren ‘rokjesdag’( Martin Bril bedankt!) en doorstaan de eerste koude halfbewolkte maartdagen om maar op het terras te kunnen zitten. Ik krijg ook altijd spontaan zin in bier als de dagen lengen. Geen idee wat dat is. Ik ben helemaal niet zo’n bierdrinker, maar als het voorjaar begint komt deze behoefte spontaan opzetten. Vooral witbier. Ik kijk er de rest van het jaar niet naar om, maar bij de lente hoort voor mij witbier.

Wat voor mij ook een echt lenteding is, is mijn auto poetsen. Het hele jaar komt er geen spons of poetsdoek aan te pas, maar in de lente vind ik het opeens nodig om hem eens grondig te soppen. Ieder jaar komt in het voorjaar dezelfde prikkel opzetten en daar geef ik me dan lekker aan over. Das bij mij overigens altijd een eenmalige exercitie hoor, daarna is de poetszin weer helemaal verdwenen. In de zomer wordt hij toch weer stoffig, in het najaar regent hij vanzelf weer schoon en in de winter komt er toch weer allemaal viezigheid van de weg op, waardoor dit ritueel dan allemaal verspilde moeite is. Nee, een keer is mooi, je moet de dingen niet overdrijven.

Van wikipedia leer ik dat de lente astronomisch gezien begint als de dag en de nacht even lang zijn en dat dit plaatsvindt ergens tussen 18 en 21 maart. Dit noemen we equinox (Latijn: aequinoctium gelijke nacht) of nachtevening. Een equinox is het tijdstip waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat, of anders gezegd, als de zon door het lentepunt gaat. Bij de equinox is de lengte van dag en nacht overal op aarde ruwweg gelijk en komt de zon precies in het oosten op.

Voor mij is lente in Nederland een echt geschenk. Nu heb ik nog nooit in een ander land lente meegemaakt, maar ik stel me zo voor dat het nergens fijner lente vieren is dan in onze polders en uiterwaarden of aan onze kust. Chovinistisch? Ja, uiteraard! Maar volgens mij zijn velen het met mij eens.

Voorjaar in NL;wat wil je nog meer?!

Hans Jongmans
trainer/coach
GrowNjoy, maar een bewuste keuze

Over het logo

Je handtekening; een signatuur zoals niemand anders het exact kan nadoen. De unieke lijnvoering vertelt iets over de auteur, diens naam is geëvolueerd tot een even onleesbaar als onmiskenbaar eigen ‘merk’. Zo is ook een logo te definiëren: de handtekening van een bedrijf of instelling, dat direct herkenning oproept en waarmee het bedrijf al zijn publiekelijke manifestaties ondertekent.

Affiche-ontwerper Anthon Beeke schreef in zijn boek ‘Dutch posters 1960-1996’: “Het beeld van een goed affiche laat zich lezen als een logo. Het onderscheidt zich van een alledaagse omgeving”. Laat ik die stelling maar eens omdraaien en dat testen op houdbaarheid: een effectief logo heeft een bijna afficherende werking; het pakt, intrigeert, boeit en blijft je bij. En dat, terwijl je in veel gevallen achteraf niet eens kan terughalen hoe het er precies uitziet. Maar een goed logo gaat een langdurige relatie aan met zijn publiek: waar een affiche zijn visuele slag moet slaan in de beperkte tijd dat het het straatbeeld verlevendigt en dan plaats maakt voor een ander, werkt het logo gedurende lange tijd actief en op positieve wijze op de beschouwer in. Het verwerft zich een rotsvaste positie in het collectieve visuele geheugen, het nestelt zich in ons onderbewustzijn.

Een goed logo bereikt die status in stadia, niet direct. In enkele gevallen is een logo zelfs verankerd in een visuele traditie van eeuwen: de slang uit het oude wapen van de familie Visconti, de bestuurders van stadsstaat Milaan in de 14de eeuw, vond zijn weg naar het beeldmerk van het Milanese automerk Alfa Romeo en heeft zich daar voorgoed genesteld, tezamen met het kruis-embleem van de eerste Lombardische kruisvaarders, die in 1095 vanuit de regio Milaan vertrokken naar het Heilige Land. Het logo vertelt zijn eigen verhaal én dat van het bedrijf dat het representeert. Wanneer het een inhoudelijke basis ontbeert, loopt het gevaar om al na korte tijd glans en werking te verliezen.

Anders wordt het, wanneer een visueel-inhoudelijke slag wordt gemaakt, een visuele vertaling die niet direct al zijn geheimen prijsgeeft. “Duik in mijn wereld vol aroma’s, waaraan ik je alvast laat ruiken!”, zo daagt het logo de beschouwer uit. In die zin kan een logo, behalve met een affiche, ook wel worden vergeleken met een boekomslag. Temidden van de veelheid aan boeken die uitnodigen vanuit de schappen van boekhandel of bibliotheek, daagt een effectief omslag ertoe uit om het boek ter hand te nemen, het open te slaan, zich erin te verdiepen, nieuwsgierig gemaakt door die sterke eerste visuele indruk die iets verklapt over de inhoud maar nog voldoende te raden overlaat. Balans is het toverwoord: de balans tussen verhullen en prijsgeven, tussen esthetiek en inhoud, tussen ontwerper en cliënt ook. Een gezamenlijke proces brengt die twee partijen tot een optimaal logo, sterk en compleet, waarvan iets weggehaald noch iets aan toegevoegd kan worden. Of, om met Michelangelo te spreken: "Schoonheid ontstaat door de zuivering van overtolligheden". Zo luidde zijn visie op het scheppende proces en hij lanceerde daarmee een stelling van oneindige houdbaarheid.

Jochem Oor
Impulsar grafisch ontwerpers
www.impulsar.nl

Kus de kikker!

Er was eens…..in een land hier ver vandaan woonde een hele mooie prinses. Op een goede dag kuste zij een kikker, de kikker bleek de prins op het witte paard en de rest is geschiedenis. Haar dromen werden werkelijkheid, haar behoeftes werden vervuld, kortom, succes all-the-way. Het is eigenlijk wat we onszelf wensen, een bedrijf als in een sprookje. Wel één met een happy ending natuurlijk, want op gemene stiefmoeders, giftige appels, dodelijke draken en ander leed zitten we niet te wachten. Wel op die ene, speciale kikker, maar waar vinden we die? Lastig lastig…

Toen ik afgelopen maandag Hallo2010! bezocht, zag ik het meteen: een hok vol met kikkers. Grote kikkers, kleine kikkers, mooie en lelijke, in pak met strop of juist heel hip zónder, brulkikkers en hele zachte kwakertjes. Als prinses ‘in disguise’ tuur ik door samengeknepen ogen naar zo’n bont vijvergezelschap en probeer te bedenken welke kikker een prins zou blijken te zijn. Onze echte prinses had dat probleem kennelijk niet, er zat er maar een op haar lelieblad, tja, dat is haast te makkelijk. Maar ik, en u ook, hebben dat voordeel niet en het valt helemaal niet mee om een keuze te maken tussen al die springende types. Welke kikker gaat u de gouden bergen brengen, uw (bedrijfs) behoeftes en wensen vervullen?

Het is helder: er moet een manier zijn om het kikkertje met het juiste potentieel te vinden. Het is eigenlijk heel eenvoudig: gedraag je als een reiger! Neem grote stappen, kijk kritisch rond en wacht even af. De bange kwakers en de grote kwakers zonder boodschap maken nu dat ze wegkomen. Bekijk wat er overblijft en ga voor de lekkerste! In menselijk gedrag komt dat neer op het scannen van de grote lijnen, niet te lang in gesprek blijven met iemand waar jij niet interessant voor bent en vice versa en maak je keuze. Ga daarna gepassioneerd in gesprek et voilà, iets moois is geboren.

Ondanks mijn ‘reiger-strategie’ viel het mij niet mee, die maandag. Het waren er wel heel veel en ik zag weinig prinsen in spé. Ik heb daarom bedacht dat ik dit jaar meer aandacht ga geven aan de wat kleinere kikkervijvers….de kans dat je daar je prins tegen komt, is aanzienlijk groter. Neem nou ons NON, een helder kwaliteitswatertje vol met prinsjes en prinsesjes, wachtend om uw bedrijfswens te vervullen, te complementeren en sámen te gaan voor die gouden bergen.

Moraal van dit verhaal: zoek het eens in de buurt, heel dicht in de buurt. Ga voor de kleine vijver en vind de kikker die eígenlijk een prins is. Maar pas op, houdt de ogen open. Sommige kikkers blijken echte kikkers!

Ester Leibbrand
www.enter@work.nl

Dag 2009, Hallo 2010

Aan mij de eer om het laatste NoN Blog van 2009 te schrijven. En wat was het een bewogen jaar, hè mensen! En ziet, de 9 hiervoor geschreven woorden zijn mijn terugblik op 2009. Focus op 2010 allemaal!

In het komende jaar gaat het allemaal goed komen. De eerste aanwijzingen worden ons nu eind 2009 al gegeven. De Sint & Piet dagen waren weer goed voor een 20% omzetstijging, ING betaalt 5 miljard terug, Camiel (Eurlings) gooit onze wegen open, AZ heeft Advocaat en de restaurants in Alkmaar en omstreken zijn met Kerst weer uitermate goed gevuld….

Alle gekheid op een stokje, wij ondernemers doen er goed aan om 2010 zeer positief te benaderen en er met volle kracht tegen aan te gaan. Volg het voorbeeld van de grote bedrijven, zij staan niet stil. Ontwikkel nieuwe ideeën, zet dat nieuwe product in de markt en investeer in mensen. Wees wel voorbereid; is uw bedrijf klaar voor grote, snelle of nieuwe stappen? Misschien wel verstandig om nog even extra in te zoomen op uw eigen organisatie, want een quickscan = quickwin!

En bij die drive van “ervoor gaan!” hoort actief gebruik maken van de middelen netwerken en social media.

Het is mooi om te zien dat we op zeer korte termijn ons 100e NoN lid mogen verwelkomen. Het NoN staat ook in het komende jaar niet stil; Veel goede events, inloopborrels en we blijven verder werken aan groei plus diversiteit van ons netwerk. Naast zichtbaar zijn tijdens events is het aan U om ervoor te zorgen, dat uw NoN netwerk voor u gaat werken. …
Heeft u vragen, wilt u een objectieve mening over een onderwerp uit uw eigen organisatie, wilt u vrijblijvend sparren over specifieke zaken? Dan moet u nét het NoN lidmaatschap te gelde maken.

Daar zijn ook diverse middelen voor ingericht. Al geruime tijd bestaat de NoN linkedingroep. Veel leden hebben zich wel aangemeld, echter de activiteit kan velen malen hoger. Ik besef het is nieuw, het is online en open. Maar de toekomst staat in het teken van deze social media.

Zo is er Twitter, ik was een twitterscepsis, zag het nut er niet van…. Toch een account aangemaakt en na een 3 actieve weken moet ik constateren dat ik een ongekende googleranking krijg op mijn(wereldwijd) erg veel voorkomende naam… for free.
Dat geldt ook voor bloggen en Linkedin, perfecte platforms om uw bedrijf, persoon en uw producten te promoten.

Combineer offline netwerken met online netwerken, houdt uw profiel en uw website up to date.(Mogelijke) Klanten houden alles in de gaten en worden zo getriggerd om net U te benaderen!

Food for thought zo voor de Kerstdagen …. Ik wens jullie allen fijne familiedagen en een spetterend begin van 2010.

Geoffrey Smith
www.pi-m.nl

Je kop in het zand?

Je kop in het zand?

Ik hoorde in de afgelopen week een krot gesprekje tussen een reporter en een willekeurige vrouw op televisie. De reporter vroeg aan de vrouw hoe zij dacht over de dreiging van de mexicaanse griep. Zij antwoordde “ik weet er weinig van en ik wil er ook niets over weten”.
Een typisch geval van je kop in het zand steken. Wij mensen hebben van nature de neiging om onze ogen dicht te houden in de hoop dat onze problemen weg zijn als we ze weer open doen.
Een dergelijke handelwijze kan voor ondernemers echter verregaande gevolgen hebben.
Het faillissement van een klant is een van de belangrijkste oorzaken voor een faillissement. Veel kleine ondernemers hebben 1 of 2 grote klanten naast andere kleinere klanten. Als een van de grootste klanten dan eens achterblijft met betalen, komen de moeilijkheden.
Uit onderzoek is gebleken dat 65% van de kleinere ondernemers wel eens in ernstige financiële problemen is gekomen door het uitblijven van een betaling. Met ernstig wordt hier bedoeld dat het nog maar de vraag was of het bedrijf wel kon voortbestaan.
Als een klant de rekening niet betaalt, kan een ondernemer in geldproblemen komen. Hij of zij kan dan zelf ook de rekeningen aan anderen niet betalen en zo ontstaat als het ware een kettingreaktie.
Uit eerder genoemd onderzoek is tevens gebleken dat 40% van de faillissemen-ten onnodig was geweest als de ondernemer beter op zijn of haar debiteurenbe-heer had gelet. Debiteurenbeheer is niet de enige sleutel tot succes, maar wel een belangrijke.
Natuurlijk moet je in tijden als deze nieuwe markten proberen te zoeken en proberen goedkoper te opereren, maar je moet als ondernemer vooral je betalingsverkeer in de gaten houden.
Enkele tips; 1. Houd de betalingen bij
2. Laat klanten zoveel mogelijk vooruit of kontant betalen.
3. Stel steeds opnieuw vast of iemand kredietwaardig is.
4. Onderneem snel aktie bij betalingsachterstand.

Richard Steunebrink